(Άλλως: τα λέω της νύφης να τα ακούσει η πεθερά)
Κύριε Πρωθυπουργέ,
Σας απευθύνουμε αυτήν την επιστολή με αφορμή το φλέγον θέμα του χειρισμού της ελληνικής κρίσης χρέους από εσάς και την κυβέρνησή σας.
Κάποιοι προκάτοχοί σας υπέγραψαν την κεφαλαιοποίηση των τόκων των προπολεμικών δανείων. Κάποιοι άλλοι βάζοντας τη χώρα στο ευρώ μετέτρεψαν το εσωτερικό δραχμικό χρέος σε εξωτερικό και σε σκληρό νόμισμα. Σεις πράξατε το αδιανόητο: με τη Δανειακή Σύμβαση (Μάιος 2010) μετατρέψατε τα ομόλογα σε ενυπόθηκο χρέος, παραχωρήσατε ´´αμετάκλητα και άνευ όρων`` εθνική κυριαρχία, καταδιακάζοντας έτσι τη χώρα και το λαό της σε μόνιμη εξάρτηση από τα πιο αδίστακτα κερδοσκοπικά κεφάλαια, σε μόνιμη υπανάπτυξη, σε μόνιμη φτώχεια.
Όλες οι κινήσεις σας από τον Οκτώβριο του 2009 είναι σύμφωνα με την αρθογραφία ειδικών επιστημόνων, αλλά και την κοινή λογική, αμφιλεγόμενης νομιμότητας και δημοκρατικότητας, παραβιάζουν κατάφορα το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την Έννομη Τάξη και επομένως δεν τυγχάνουν καμίας αποδοχής από τον ελληνικό λαό. Απόδειξη οι διαρκείς διαμαρτυρίες, τις οποίες προσποιείστε ότι δεν βλέπετε. Δανειακή Σύμβαση, η οποία ουσιαστικά καταλύει την Ελληνική Δημοκρατία καθιστώντας την προτεκτοράτο των διεθνών τοκογλύφων, δεν την αναγνωρίζουμε επ ` ουδενί. Δανειακή Σύμβαση, η οποία φέρει μόνο δύο υπογραφές, τη δική σας και του Υπουργού Οικονομικών χωρίς μάλιστα να έχει κυρωθεί καν από τη Βουλή των Ελλήνων, δεν μπορεί να καθίσταται δευσμευτική για ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Η κακή οικονομική κατάσταση ουδόλως αποτελεί για έναν ηγέτη επαρκή δικαιολογία, για να παραχωρεί εθνική κυριαρχία κατά το δοκούν και χωρίς τη συγκατάθεση των πολιτών. Δεν είναι δυνατόν να ξεπουλάτε την περιουσία του Ελληνικού Λαού σαν να σας ανήκε προσωπικά. Δεν είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να υποστούμε τη ´´σωτηρία``, που αποφασίσατε χωρίς εμάς για εμάς. Δεν μας ρωτήσατε και δεν πήρατε ποτέ από μας εντολή να κινηθείτε τοιουτοτρόπως, άρα δεν αναγνωρίζουμε καμία πράξη σας. Ως εκ τούτου, οι επιλογές σας είναι απόλυτα προσωπικές και στερούνται παντελώς δημοκρατικής νομιμοποίησης από το σώμα των Ελλήνων Πολιτών.
Κατόπιν όλων αυτών, εάν πράγματι θέλετε να προστατεύσετε την τιμή σας, και εφόσον πιστεύετε ότι καλώς επράξατε όσα επράξατε, σας καλούμε να παραιτηθείτε από το αξίωμα του πρωθουπουργού άνευ όρων και χωρίς παζάρια για οικουμενικά σχήματα αμφιλεγόμενης σύνθεσης και νομιμότητας. Το τι θα γίνει μετά την παραίτηση ενός αρχηγού κράτους, είθισται να το αποφασίζει ο εκάστοτε λαός και όχι ο παραιτηθείς ηγέτης. Αξιώνουμε μάλιστα να παραιτηθείτε και από την ασυλία σας θέτοντας έτσι εαυτόν στη διάθεση της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Εάν είστε σίγουρος ότι υπήρξατε σύννομος, δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα.
Οι πατεράδες και οι παππούδες μας μπορεί να μη γνώριζαν περί δομής του ελληνικού δημοσίου χρέους. Εμείς όμως ξέρουμε. Καταφέραμε να μάθουμε, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της κυβέρνησής σας και των κατεστημένων ΜΜΕ να μας κρατήσουν στο σκοτάδι. Και τώρα, ως Έλληνες Πολίτες, απλώς θα κάνουμε το χρέος μας, όπως ορίζει το Σύνταγμά μας και οι αγώνες των προγόνων μας, για να παραδώσουμε κι εμείς, ως οφείλουμε, αυτήν εδώ την πατρίδα ελεύθερη στις επόμενες γενιές.
Γιατί δεν είμαστε χθεσινοί, ερχόμαστε από μακριά και έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας.
Τέλος επιστολής
Η λύση της εξίσωσης της Μνημοσύνης είναι η εξής: Όπου νύφη/καμαριέρα βάλε ΓΑΠ και όπου πεθερά τον ελληνικό λαό ως συλλογικό υποκείμενο.
Είναι προφανές ότι ο ΓΑΠ γνωρίζει πολύ καλά τι έχει κάνει και δεν χρειάζεται να του το εξηγούμε σε μακροσκελείς επιστολές. Άλλωστε τα ελληνικά του δεν του το επιτρέπουν... Αλλουνού/αλλονών νύφη είναι και για άλλη πεθερά δουλεύει.
Να μη μιλήσω για την Ελληνική Δικαιοσύνη, τη διορισμένη από το κράτος. Το Σύνταγμα έγινε κουρέλι τον τελευταίο ενάμιση χρόνο και οι δικαστές μας περί άλλων τυρβάζουν. Μου θυμίζουν τους αδέκαστους δικαστές του Γ` Ράιχ. Μήπως δεν είχαν σπουδάσει νομικά? Και βέβαια είχαν. Αλλά για το ποινικό αδίκημα της ηττοπάθειας (Defätismus) σε καταδίκαζαν σε θάνατο με συνοπτικές διαδικασίες. Μόνο όταν έπεσε το καθεστώς έχασαν την εξουσία τους όλοι αυτοί. Έτσι κι εμείς. Πρέπει να ελευθερωθούμε, για να περιμένουμε δικαιοσύνη από την επίσημη Δικαιοσύνη.
Οι παραλήπτες της επιστολής είναι λοιπόν οι Έλληνες συμπολίτες μου. Όλοι μας έχουμε αντιληφθεί μετά τις παλινωδίες της περασμένης εβδομάδας ότι ο τύραννος δεν θα φύγει μόνος του. Θα ροκανίζει το χρόνο συστηματικά, ώστε να περάσει ει δυνατόν το σύνολο των μέτρων, που τον διέταξαν τα αφεντικά του.
Η λύση της εξίσωσης είναι απλή. Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε και θα χρησιμοποιήσουμε οποιοδήποτε όπλο πολιτικής απονομιμοποίησης του καθεστώτος. Συγκεντρώσεις, καταλήψεις, εξώδικα, λαικά δημοψηφίσματα, τίποτα δεν πάει χαμένο και τίποτα δεν μας περισσεύει. Έχουμε αντίπαλο, ο οποίος ανέκαθεν έπαιζε βρώμικα.
Δεν σταματάμε σε καμία προσωρινή αποτυχία. Δεν τους κάνουμε τη χάρη να κουραστούμε ή να απογοητευτούμε. Ακόμα κι αν περάσει το Μεσοπρόθεσμο πραξικοπηματικά, γιατί μόνο πραξικοπηματικά μπορεί να περάσει, εμάς η φωνή μας πρέπει να εξακολουθήσει να ακούγεται με την ίδια ένταση, με την ίδια διαύγεια σε όλην την οικουμένη. Αν μη τι άλλο, προσφέρουμε στο μελλοντικό κυβερνήτη πολιτικά και νομικά επιχειρήματα να αμφισβητήσει τη Δανειακή και να κηρύξει τα δάνεια επαχθή, αφού δε συνήφθησαν με τη συγκατάθεση του λαού. Τη μη συγκατάθεσή μας δεν πρέπει λοιπόν να σταματήσουμε να τη φωνάζουμε. Ίσως μάλιστα μπορέσουν έτσι να κηρυχθούν άκυρες όσες αγοραπωλησίες προλάβει να κάνει η συμμορία ΓΑΠ.
Στεκόμαστε μπροστά σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Ιστορίας μας. Να φτιάξουμε ξανά κράτος ελληνικό, γιατί αυτό που έχουμε ούτε κράτος είναι, πολύ περισσότερο δεν είναι ελληνικό.
Όσοι νοσταλγούν τη θαλπωρή του καναπέ τους, που τόσο βίαια έχασαν, ας έχουν στο νου τους ότι δεν υπάρχουν ευτυχισμένοι σκλάβοι. Ούτε καν ευκατάστατοι σκλάβοι. Όποιος πιστεύει ότι υπάρχει ο τέλειος ηγέτης και το τέλειο πολιτικό σύστημα, που θα τον φροντίζει με στοργή και προδέρμ, ενώ αυτός δεν θα χρειάζεται να κουνήσει το μικρό του δαχτυλάκι, πλανάται πλάνην οικτράν. Η ευτυχία και η ευημερία δεν χαρίζεται από κανέναν σε κανέναν. Δεν είναι ατομικά, αλλά συλλογικά αγαθά, που κατακτιώνται μόνο με συνεχή προσπάθεια.
Σωτήρες, αυτόκλητοι ή ετερόκλητοι, δεν υπάρχουν.
Μνημοσύνη
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen